10 05 1805
Gegen 5 Uhr des Abends erreichten wir das miserable
Mansfeld. Wie unangenehm überraschte uns gerade hier die niederschlagende Erklärung des
Postmeisters, daß wir hiesigen Orts vor künftigen Morgen ohnmäglich Pferde erhalten
könnten. Gezwongen also, die Nacht hier zuzubringen, bestiegen wir den nahen Lindberg,
der sich gleich neben der Stadt über Bergen von Schlacken erhebt, und siehe unser
Mißvergnügen löste sich in einen herrlichen Genusß des schönen Abends auf. Ernst u. schauerlich schauten die alten Ruinen der Burg Mansfeld, der Schloßhof, die Kirche, die Zitadelle, die Ringmauern mit ihren Ziergärten etc aus vergangenen Zeiten in unsere Seele; zu unseren Füßen das Städtchen mit seinen roten Ziegeldächern, u. ein unübersehbares lachendes Tal, zur Seite die Anfänge des dunkelen Harzes, rings um uns ein lieblicher Park. Das schöne Burgfräulein u. ihr niedlicher Knix nicht zu vergessen.
10 05 1805
Około godziny piątej po południu dotarliśmy do nędznego Mansfeldu. Jakże nieprzyjemnie zaskoczyło nas właśnie tutaj przygnębiające oświadczenie poczmistrza, że na miejscu nie będziemy mogli otrzymać koni przed jutrzejszym porankiem. Zmuszeni więc spędzić tu noc, weszliśmy na pobliski Lindberg, który wznosi się tuż obok miasta ponad górami żużlu, i oto nasze niezadowolenie rozpłynęło się w cudownej rozkoszy pięknego wieczoru. Poważnie i ponuro spoglądały na nasze dusze stare ruiny zamku Mansfeld dziedziniec zamkowy, kościół, cytadela, mury obronne z ich ogrodami ozdobnymi itd. z minionych czasów; u naszych stóp miasteczko z czerwonymi dachami z dachówki oraz bezkresna, radosna dolina; z boku początki ciemnego Harzu, a wokół nas uroczy park. Nie sposób też zapomnieć o pięknej pannicy z zamku i jej uroczym dygnięciu.